วันอาทิตย์ที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

ชุดคลุมท้องกับตลาดนัดฮาเฮตอน 19



 ชุดคลุมท้องกับตลาดนัดฮาเฮตอน 19


เช้าวันรุ่งขึ้น พี่เม่นและพี่มดมาที่บ้านฉันแต่เช้า เราทั้ง 3 คน จัดที่ทาง เตรียมพร้อมสำหรับกิจการเล็กๆที่กำลังจะเดินหน้าอย่างสวยงามของฉัน ชุดคลุมท้องที่ไม่ได้อยู่แค่หน้าห้าง แต่จะเป็นชุดคลุมท้องโกอินเตอร์ ชุดคลุมท้องที่ประชาชนทั่วไปจะได้เห็น
พี่เม่นคล่องแคล่วมาก ทั้งจัดท่าทาง จัดแสง งานเดินหน้าได้ไวจริงๆ ไม่เสียแรงที่โม้ไว้เยอะ ฉันคิดแล้วก็ตลก และเผลอยิ้มออกมา
“ยืนยิ้มอะไร แทนที่จะมาช่วยกันทำงาน” พี่เม่นตะโกนถาม
“เปล่าค่ะ คิดไรเรื่อยเปื่อย” ฉันตอบ
“เรื่อยเปื่อยเสร็จแล้วก็มาช่วยกันทางนี้ งานตัวเอง ยืนเป็นคุณนายเลยนะ”
“สมองคิด แต่มือไม่ได้หยุดนะคะ ไม่ว่ากันสักวันจะนอนไม่หลับหรือไงนะ” เราทั้งสองทำงานไป เถียงกันไป ส่วนที่มดก็ได้แต่หัวเราะและห้ามเป็นครั้งคร่าว
เราใช้เวลาในการถ่ายรูปชุดคลุมท้องถึง 3 วัน กว่าจะครบตามแบบที่เรามีขายอยู่ นี่สมองอันชาญฉลาดของฉัน สามารถออกแบบชุดสวยๆได้เยอะขนาดนี้เลยหรอ ขั้นตอนต่อไปก็คือการแต่งรูปและทำรูป เพื่อเอามาลงขายออนไลน์ ขั้นตอนนี้ก็ไม่ยาก เนื่องจากรูปที่ถ่ายมาคุณภาพค่อยข้างจะดี ที่เหลือก็ตกแต่ และใส่โลโก้ร้านอีกเล็กน้อย เป็นอันใช้งานได้
ในขั้นตอนนี้ ฉันเป็นคนทำเองทั้งหมด แต่งรูป แต่หน้าเว็บ แต่มันก็ควรจะต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว เพราะนี่ร้านของฉัน ในช่วงกลางวัน ฉํนก็จะหอบงานไปทำที่ร้านเวลาที่ลูกค้าไม่เข้าพอเลิกงาน ฉันก็กลับมานั่งทำงานต่อที่บ้าน งานนี้ทำให้ฉันรู้สึกเหนื่อย แต่ก็สนุกและรู้สึกว่าเป็นงานที่ท้าทายตัวเองมากๆ
“เหมียว นี่ใกล้เสร็จยังเนี่ย ลีลาจริงๆเลย”
“ใกล้แล้วๆ ตามงานซะนึกว่าเป็นเจ้าของ”
“ก็เห็นนานแล้ว ถามดู เผื่อติดอะไรจะได้ช่วย”
“ขอบคุณค่ะ แต่ถ้าติด เหมียวจะบอกนะ พอดีมีงานอื่นด้วย เลยช้ากว่าที่คิด”
“พี่ลืมไป ว่าเหมียวคงไม่เกรงใจ ถ้าติดคงจิกใช้พี่นานแล้ว” นี่สินะ ที่เรียกว่าปากร้ายแต่ใจดี


#ชุดคลุมท้อง

ลิ้งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง 
http://www.momlovelybaby.com/category/5/%E0%B8%8A%E0%B8%B8%E0%B8%94%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%B8%E0%B8%A1%E0%B8%97%E0%B9%89%E0%B8%AD%E0%B8%87

วันอาทิตย์ที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

ชุดคลุมท้องกับตลาดนัดฮาเฮตอน 18



  
ชุดคลุมท้องกับตลาดนัดฮาเฮตอน 18

วันนี้ฉันมาเปิดร้านเร็วกว่าปกติ โดยมีพี่กวางติดตามมาด้วย พี่กวางจะมาช่วยฉันขายของในระหว่าที่ฉันยุ่งๆ เป็นโชคดีของฉันอยู่อย่างที่ฉันมีคนที่ไว้ใจได้และพร้อมจะเข้ามาช่วยฉันเสมอ ฉันสอนพี่กวางในการจัดร้านและให้ดูแบบชุดคลุมท้องต่างๆ ราคา เนื้อผ้า และอื่นๆที่คิดว่าจำเป็น พร้อมทั้งแขวนป้ายราคาที่ได้นั่งทำเมื่อคืนด้วย เผื่อลืม
“รอบคอบดีหนิ” เสียใครบางคนดังขึ้นตอนที่ฉันเอาป้ายราคาไปแขวน
“ขอบคุณค่ะ เค้าเรียกคนมีความคิด” ฉันตอบกลับพี่เม่นไป ถึงพี่เม่นจะเป็นผู้มีพระคุณของฉัน แต่ยังไง เราก็ยังคงเป็นเรา ไม่มีวันไหนที่เราจะสามารถคุยกันดีๆได้ทั้งวัน
“พร้อมสำหรับบทเรียนต่อไปหรือยัง” พี่เม่นถามพลังยกคอมพิวเตอร์ขึ้น
“ขอเวลา 5 นาทีนะ อีกนิดเดียวจะเสร็จแล้ว” ฉันตอบพลางเอาชุดคลุมท้องใส่หุ่นโชว์หน้าร้าน ส่วนพี่กวางนั่งอยู่หลังร้านและเช็คจำนวนชุดคลุมท้องแต่ละแบบให้ฉัน เพื่อที่จะเอามาลงในระบบ
“พี่มดสวัสดีค่ะ” ฉันเดินไปตามพี่เม่นที่ร้านและได้ทักทายกับพี่มดที่หน้าร้าน เดี๋ยวนี้พี่มดมีเด็กมาช่วยขายของคนใหม่แล้ว ท่าทางคล่องแคล่วกว่าพี่เม่นมาก ส่วนพี่มดก็ค่อยเก็บเงินและให้คำปรึกษาลูกค้าอยู่ที่หน้าร้าน เหมือนระบบจะดีขึ้นหลังจากพี่เม่นเข้ามา
“เม่น เหมียวมาแล้วนะ” พี่มดตะโกนเรียกพี่เม่นให้ และหันมาคุยกับฉันต่อระหว่างรอพี่เม่น ไม่นานพี่เม่นก็เดินออกมา พร้อมกับขนมในมือ
“ดูท่าจะยังไม่ได้กินอะไรใช่มั้ย รองท้องไปก่อนแล้วกัน สมองจะได้ทำงาน” พี่เม่นยืนขนมให้ฉัน
“ขอบคุณค่ะ” ฉันรับขนมไว้และแกะกินเมื่อมาถึงร้านตัวเอง
วันนี้ฉันมีสมาธิมากขึ้นกว่าเมื่อวานมาก เนื่องจากไม่ต้องเดินไปขายชุดคลุมท้องด้วยตัวเอง อาจจะมีบ้างที่พี่กวางยังไม่คล่องและต้องเรียกให้ฉันไปช่วยดู แต่โดยรวมก็ถือว่าพี่กวางทำแทนฉันได้เกือบจะทุกอย่าง ไม่ต้องห่วงหากฉันจะไม่อยู่ รู้สึกเป็นวันที่ราบรื่นดีจัง
การสอนของพี่เม่นคือสอนทั้งภาคทฤษฎี และภาคปฏิบัติในเวลาเดียวกัน ทำให้ไม่รู้สึกเบื่อและยังทำให้งานเดินหน้าเร็วอีกด้วย พรุ่งนี้พี่เม่นไม่อยู่ ฉันจะได้ดูร้านและช่วยฝึกพี่กวางอีก 1 วันเต็มๆ ก่อนที่จะปล่อยให้พี่กวางอยู่คนเดียว

#ชุดคลุมท้อง

ลิ้งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง 


วันอังคารที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

ชุดคลุมท้องกับตลาดนัดฮาเฮตอน 17


 ชุดคลุมท้องกับตลาดนัดฮาเฮตอน 17

วันนี้ฉันได้แนวคิดหลายอย่างจากพี่เม่น ทำให้มีกำลังใจจะสู้ต่อ จากที่คิดว่าการหารายได้มากขึ้นถึง 3 เท่า โดยมีเวลาให้พัฒนาแค่ 3 เดือน มันช่างยากและไม่น่าจะเป็นไปได้ แต่ตอนนี้ฉันกลับมองว่าช่องทางยังมีอีกมากมาย เพียงแต่ฉันยังไม่เปิดใจ
การที่เราจะเป็นเจ้าของธุรกิจหรือกิจการบางอย่างได้ ไม่เพียงแต่ต้องรู้ในงานของตัวเอง เราต้องเปิดมุมมองให้มากกว่านั้นและก้าวตามโลกให้ทัน บางสิ่งบางอย่างมันเปลี่ยนแปลงไป เราไม่ควรที่จะยึดติดเพียงแต่ว่าของเราดีแล้ว คุณภาพของเราไม่มีใครเทียบ ใครก็ต้องเข้าหา ทุกวันนี้มันมีสิ่งใหม่ๆเข้ามามากมาย อย่างชุดคลุมท้องเอง ก็มีหลายๆเจ้าที่เปิดขายอยู่ แต่ส่วนมากก็จะรับมาขายอีกทอด คนที่จะออกแบบเองทั้งหมดแบบฉันคงจะน้อย มันจึงเป็นจุดแข็งที่ดีที่ฉันจะเพิ่มช่องทางการตลาดอื่นๆ แค่เพิ่มที่ขาย ช่องทางการรับเงินของเราก็จะเพิ่มขึ้น จริงๆชุดคลุมท้องของฉันก็คุณภาพดี ไม่แพ้ในห้าง แต่ที่ฉันขายราคาต่ำ เพราะคิดแค่ว่ามันคืองานที่ฉันรัก ฉันไม่คิดจะเอากำไร หรือหวังรวยจากธุรกิจนี้ แต่ตอนนี้ฉันอาจจะต้องปรับราคาขึ้นบ้าง หวังว่าลูกค้าคงจะเข้าใจนะ จากราคาทุนขอเพิ่มค่าเหนื่อย ค่าออกแบบสักนิดแล้วกัน 
อีกเรื่องที่ฉันลืมไปเสียสนิท ฉันต้องหาคนไปช่วยดูร้านแทนในระหว่าที่ฉันไม่อยู่ งานนี้คงต้องติดราคาและรายละเอียดแต่ละชุดคลุมท้องเอาไว้ ไม่งั้นคงจำไม่หมด ขนาดฉันเองบางทียังมีหลงมีลืมบ้างเลย ว่าแล้วก็หาหยิบกระดาษและอุปกรณ์ที่พอจะใช้ได้ขึ้นมา นั่งเขียน นั่งทำป้ายราคาอยู่พักหนึ่ง แล้วต่อด้วยการทำระบบสต๊อกสินค้า จากที่ไม่เคยมีระบบ เราคงต้องเริ่มวางระบบให้ตัวเองบ้างแล้ว
ว่าแต่ พรุ่งนี้มีเรียนต่อ และวันจันทร์ฉันมีนัดไปถ่ายรูปชุดเพื่อเอามาลงขายทางอินเตอร์เน็ต ฉันคงต้องรีบนอนพักเอาแรงก่อน นึกภาพไม่ออกเหมือนกันว่าจะออกมาในรูปแบบไหน แต่โชคดีของฉันอย่างหนึ่ง ที่พี่เม่นชอบถ่ายรูปและอาสาจะมาเป็นช่างกล้องให้กับร้านของฉัน งานนี้ประหยัดงบไปได้เยอะ
“ยังไม่นอนหรอลูก”
“ใกล้จะนอนแล้วค่ะพ่อ กำลังเตรียมงานพรุ่งนี้อยู่”
“รอบนี้แลเอาจริงนะ”
“หนูต้องทำได้ค่ะ แม่ไม่ชนะหนูหรอก”
“บางสิ่งมันอาจจะทำให้เราโตขึ้นไม่รู้ตัวก็ได้นะ นอนได้แล้ว ฝันดีลูก” แล้วพ่อก็เดินกลับไป


#ชุดคลุมท้อง 

ลิ้งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง 

วันจันทร์ที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2559

ชุดคลุมท้องกับ ตลาดนัดฮาเฮขายชุดคลุมท้อง ตอน 11

 
ตลาดนัดฮาเฮขายชุดคลุมท้อง ตอน 11
 
หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ฉันก็เดินลงมาข้างล่าง ไม่รู่ป่านี้จะมาถึงรึยัง คงยังมั้ง ถ้าถึงแล้วน่าจะโทรมาตาม หรือถ้าเข้ามาในบ้านแม่ก็คงให้พี่แววขึ้นมาตามแล้วแหละ แต่ผิดคาด พี่เม่นกำลังนั่งคุยกับคุณพ่อ คุณแม่อยู่ นี่ไปรู้จักกันตอนไหนเนี่ย
            “อ้าว เหมียว พี่เค้ามารอนานแล้วนะ ทำไมไม่รักษาเวลาเลย” แม่ของฉัน ซึ่งไม่เคยเข้าข้างฉัน
            “ผมบอกเวลาเค้ามะเอียดเองแหละครับ” แหมๆ ทำเป็นออกรับแทน
            “ไปได้แล้ว เดี๋ยวพี่เค้าจะได้ไปทำงานต่อ” อีก 1 ประโยคที่ทำให้รู้ว่าแม่เป็นแม่ของฉันจริงๆ
            “อ่อ ตรวจเสร็จก็กลับบ้านนะ ร้านชุดคลุมท้องแกปิดไปก่อน รึจะปิดถาวรเลยแม่ก็ไม่ว่า”
            “แม่ก็รู้ว่ายังไงเหมียวก็จะไม่ยอมปิดร้านชุดคลุมท้องนี้ง่ายๆแน่นอน เหมียวไปนะคะพ่อ”
            “มันดื้อได้พ่อจริงๆลูกคนนี้ แล้วชุดอย่างอื่นๆมีเยอะแยะ ไม่ออกแบบ ดันมาชอบชุดคลุมท้อง”
            แม่บ่นต่อ แต่ฉันไม่อยู่ฟัง ฉันเดินเหมือนเดิน 3 ขวบเพื่อไปขึ้นรถ พี่เม่นเห็นสภาพก็คงจะทนสงสารไม่ไหวจึงเข้ามาช่วยประคอง หลังจากขึ้นรถ ฉันเห็นยืนส่งอยู่หน้าบ้าน
            “พี่เม่น คุยอะไรกับพ่อแล้วก็แม่ ทำไมแลสนิทกันเร็วจัง”
            “ก็คุยไปเรื่อยระหว่างรอ ท่านก็ถามทั่วๆไป”
            ฉันแอบสงสัย ปกติพ่อคงไม่ปล่อยฉันออกมากับคนที่เพิ่งรู้จักแบบนี้ จริงๆพี่เม่นน่าจะโดนไล่กลับตั้งแต่มาถึงหน้าบ้านแล้ว แต่นี่พ่อให้เข้ามานั่งในบ้าน แล้วก็ให้เค้ามาส่งฉันหาหมอ มันต้องมีเงื่อนงำอะไรแน่นอน แต่มันคือเรื่องอะไร พี่เม่นก็เพิ่งเคยมาบ้านฉันครั้งแรกแท้ๆ รึเป็นเพราะเมื่อคืนเค้าช่วยฉันไว้แล้วก็เป็นคนมาส่งฉันถึงบ้าน
            “ทำหน้าเหมือนคนใช้สมอง เธอคิดไรอยู่”
            “ป่าว” ฉันตอบส่งๆ
            “คิดว่าจะทำยังไงให้ร้านชุดคลุมท้องของเธอยอดเพิ่มขึ้น 3 เท่า ใน 3 เดือนหรอ”
            “พี่รู้เรื่องร้านชุดคลุมท้องได้ไง” ฉันตกใจกับประโยคที่พี่เม่นตอบกลับมา แม่ไม่น่าคุยเรื่องนี้กับคนที่เพิ่งรู้จักนะ ถึงแม้จะถูกชะตาขนาดไหน แม่ก็ไม่น่าจะพูด
 
            #ชุดคลุมท้อง
ลิ้งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง 
https://goo.gl/3slaJr
https://momlovelybaby.wordpress.com/