“เหมียว มาทำไรแถวนี้ บ้านอยู่แถวนี้หรอ”
พี่มดถามขึ้น
“ใช่ค่ะ อยู่ซอยถัดไป” ฉันพยักหน้าพร้อมทั้งตอบพี่มด
“ซอยที่พี่ taxi จะพาไปลัดด้านหลังใช่ป่าว
ที่ปากซอยมันคนเยอะๆ ขับเข้าไปยากๆ พี่เค้าเลยจะพาไปทางอีกทางใช่มะ”
ไม่ต้องบอกคงรู้ว่าวาจากวนประสาทนี้เป็นของใคร
“ขึ้นรถๆ
เดี๋ยวพี่ไปส่ง เม่นประคองน้องด้วย”
พี่มดพูดแล้วดึงแบบชุดคลุมท้องจากมือฉันไปช่วยถือ
“แล้วไปไหนมา
กลับดึกดื่นปานี้ ปิดร้านออกมาตั้งแต่บ่ายแล้วไม่ใช่หรอ” พี่เม่นถามระหว่างที่ประคองฉันไปขึ้นรถ
“เหมียวไปโรงงานทำชุดมา
เอาแบบชุดคลุมท้องอันใหม่ไปให้เค้าดู แล้วตอนกลับคนมันแน่นเลยแวะกินข้าว
ดูหนังก่อน” ฉันอธิบายอย่างละเอียด เพราะพี่มดเองก็รอคำตอบอยู่เหมือนกัน
“แล้วบ้านพี่มดอยู่แถวนี้หรอคะ
บังเอิญจังเลย แต่ทำไมวันนี้กลับดึกคะ ลูกค้าเยอะหรอ ปกติน่าจะปิดร้านนานแล้ว
รึใครบางคนหยิบของไม่ถูกคะเลยต้องกลับช้า” ฉันอดแขวะไม่ได้
“วันนี้เม่นเค้าพาไปแวะร้านอร่อยมา เลยกลับมืดเลย
ถือว่าโชคดีนะเหมียว ถ้าไม่ได้ไปแวะ คงไม่บังเอิญมาเจอกันแบบนี้” พี่มดตอบกลับมา
พร้อมๆกับที่รถมาจอดหน้าบ้านฉัน
ฉันค่อยๆพยุงตัวเองลงมาจากรถ
โดยมีพี่เม่นช่วยประคอง และพี่มดค่อยให้กำลังใจห่างๆ เจ็บเป็นบ้า
ไม่รู้ตอนนั้นคิดอะไร โดดลงมาได้
“เหมียว
ไปให้หมอก่อนดีกว่ามั้ย ท่าจะเป็นเยอะนะ”
“ไม่เป็นไรค่ะพี่มด
แค่แผลถลอกแล้วก็ระบมนิดหน่อย เดี๋ยวก็หายแล้ว”
“นี่เป็นแม่ค้าขายชุดคลุมท้อง
หรือเป็นหมอ ถึงรู้อาการตัวเอง เอาเบอร์เธอมา พรุ่งนี้สายๆเปิดร้านเสร็จ
เดี๋ยวพี่มารับไปหาหมอ ไม่น่าเกิน 10 โมง”
“ไม่เป็นไรค่ะ
เดี๋ยวเหมียวไปหาเองได้ ขอบคุณมากนะคะ พ่อมาพอดี เหมียวขอตัวเข้าบ้านก่อนนะคะ
ขอบคุณที่มาส่งนะคะ พี่มด “ ฉันหันไปขอบคุณพี่มดอีกครั้งก่อนที่จะเดินเข้าบ้านไป
“เม่น
กลับได้แล้วจ๊ะ เค้ามีคนดูแลต่อแล้ว ไม่ต้องห่วง” พรุ่งนี้ค่อยโทรถามอีกทีก็ได้
#ชุดคลุมท้อง
ลิ้งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง
https://goo.gl/LhHnOC
https://momlovelybaby.wordpress.com/
