“ชุดคลุมท้องมั้ยคะ แบบมาใหม่เลย เข้ามาดูก่อนได้นะคะ”
หลังจากท้องอิ่ม ก็มีแรงทำงาน ทำเงิน
ฉันยืนเรียกลูกค้าอยู่หน้าร้าน ห้างที่ฉันเปิดร้านนี้ถือได้ว่าเป็นทำเลทอง
ผู้คนพลุกพล่าน เดินกันได้ทั้งวัน ไม่ว่าจะพนักงานออฟฟิต ผู้โดยสารที่จะมาต่อรถ
วัยรุ่นที่มาเดินเล่น นักเรียน นักศึกษามาเรียนพิเศษ ฯลฯ
หน้าร้านของเราจึงไม่เงียบเหงา ถึงแม้ฉันจะขายชุดคลุมท้อง
ซึ่งไม่ใช่ของที่คนใช้กันทั่วไป แต่ก็มีการซื้อฝาก การบอกต่อกันมากมาย
“พี่มด ที่ตรวจครรภ์ อยู่ตรงไหน”
เสียงนายพี่เม่นดังขึ้น
“อยู่หน้าชั้นวาง เดี๋ยวพี่ออกไปนะ”
“พี่มดคะ ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวเหมียวดูให้ค่ะ”
ฉันตะโกนบอกพี่มด พร้อมกับเดินเข้าไปในร้านและหยิบของให้ลูกค้าเลือก
ฉันแนะนำลูกค้าอยู่ไม่นาน ลูกค้าก็ตกลงซื้อ
และเดินออกไป ฉันหยิบเงินให้นายพี่เม่น และแอบสายหัวเบาๆ
“อะ แทนคำขอบคุณสำหรับข้าวเมื่อเช้า
ต่อไปพี่เม่นถามเหมียวก็ได้นะคะ ถึงเหมียวจะขายชุดคลุมท้องอยู่ร้านข้างๆ
แต่เหมียวก็มาช่วยพี่มดบ่อยๆค่ะ พอจะทราบว่าอะไร อยู่ตรงไหน” พูดจบ
ฉันไม่รอให้โดนเล่นงานกลับ ฉันรีบเดินกลับร้านทันที
นายพี่เม่นคงอยากจะมาเล่นงานฉัน
แต่โชคไม่เข้าข้างเพราะมีลูกค้าเข้ามาซื้อของ และพี่มดก็ออกมาพอดี
วันนี้โชคเข้าข้างแล้ว ชนะใสๆ ฉันคิดแล้ว วันนี้ต้องเป็นวันดีๆ
เวลาผ่านไป
เดี๋ยวก็จะหมดวันอีกแล้วสินะ วันนี้อารมณ์ดี คิดแบบออกต้องหลายแบบ
คงต้องปิดร้านเร็วหน่อย จะได้ไปดูแบบผ้า แล้วก็คุยแบบให้โรงงานตัดเย็บให้
“มาสาย กลับเร็ว
รวยน่าดู” เสียงไม่พึ่งประสงค์ดังขึ้น
“ไม่ได้จิกกัดสักวัน
จะนอนไม่หลับหรือคะพี่เม่น” ฉันตอบกลับด้วยเสียงหวานเสียดแทงที่สุดเท่าที่จะได้
คนบ้าอะไร กวนได้ทุกวัน เช้า กลาง วัน เย็น
“กลับดีๆหล่ะ
อย่าไปทำฉุดใครระหว่างทางนะ”
ลิ้งข้อมูลที่เกี่ยวข้อง
https://goo.gl/LhHnOC
https://momlovelybaby.wordpress.com/
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น